Projekt Gutenberg

Textsuche bei Gutenberg-DE:
Autoren A-Z: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Alle
Gutenberg > John Brinckman >

Vagel Grip

John Brinckman: Vagel Grip - Kapitel 13
Quellenangabe
typepoem
booktitleVagel Grip
authorJohn Brinckman
firstpub1859
yearca. 1890
publisherWilhelm Werther's Verlag
addressBerlin
titleVagel Grip
pages3-203
created20050621
sendergerd.bouillon
Schließen

Navigation:

Mirrn inne Nacht.

        Still un ensam alle Welt –
Allens liggt un slöppt
In dat Dörp un up dat Feld,
Bet de Dag se röppt.

Nicks roegt sick. In wire Firn
Man en Koeteblaff,
Man doa baben schütt en Stirn
Up üns Kirchdack raw.

* * *

Mand un Stirn un Stirn und Mand
De lücht' man so blank
Vun de Sünn, bi de se stan, –
Seggt üns Köste Pank.

Man üns oll lütt Paste seggt:
Dat 's Gott's Angesicht!
Pasting, gloew ick, de hett Recht,
Un de Köste lüggt.

Uenne 't Krüz un in dat Graw
Doa de lange Reg
Slap un wet vun Nicks nich aw,
Un de stürt ken Fleg.

De hew 't aewestan un ligg'
In er Lakens still;
Kem doa werre en vun trüch,
Denn wir 't Kinnespill.

* * *

An den Turn doa inne Mür,
Wu se 't Galmlock hett,
Glaest dat as sonn spoekig Für
In en ollmig Brett.

Wat mi graest – un wat mi grust –
Un wu still dat sitt!
Wenn dat wir 'ne Ul de must,
Roep se woll: Kummit!

* * *

Mankedörch – Herr Jes, un denn
Wu vefirt dat en! –
Knackt un ruschelt dat, as wenn
Sacht üns naslickt wen;

Dat en na sin Handstock foart
Un ment Wunne wat –
Un is doch man sonn oll Moard,
Sonn oll Ilk und Katt.

* * *

Bumm! Doa sleit de Klock all en;
De oll Stunn is ründ,
De ken Minsch nich mag un ken
Is mit er got Fründ,

Dat 's narrsch, wat 'n sick licht vefirt
Denn un goa Nicks trugt
Un grar as sonn daesig Pird
Voer 'n Sten sick schugt.

* * *

Dat 's de Gaebel, doa 's de Doer,
Baben doa slöppt Gret;
Man de isen Schott is voer,
Süß, wen wet – wen wet?

Süß – wen wet, wat denn ick der,
Mi is as en Dew;
Dat 's man üm dat Nagerer,
Süß wüß 'k, wu 'k nu blew.

* * *

Süß je süß – ick wet woll Rat,
Wu ick rinne kam;
Wenn ick forsch de Doer anfat,
Breckt se sacht tosam.

Moer is s' as oll Dannenbork,
Un er Hasp is slicht; –
Man Gretmore is sonn Lork
Un makt sonn Geschricht.

* * *

Denn want ok de oll Mattinsch
Gegenaewe schrat;
Dat oll Minsch is grausam fünsch
Un de hett sonn Prat.

Wu de dat to weten kreg,
Dat is goa ken Frag,
Dat hel Dörp tohopen schreg
Se in ken twe Dag.

* * *

Wat! 'n lütt beten Schawenack
Dat wir nich veloewt?
Dat bringt man Mattinsch in 'n Snack,
Wat an Spoek se gloewt.

An de Ollsch er Finste stig 'k
Nem den Drumm as Tritt,
Klopp sacht mit de Knörr un schrig
As 'ne Ul: Kummit!

* * *

In den Katen, achteut,
Bi den Schult sin Schün
Schint as Licht dat dörche Rut –
Schüllt de up all sin?

Hisch! dat hürt sick an, mi dücht,
In de Dönsk schreg dat;
Ob doa wen in Starwen liggt,
Ob doa jung wat wad?

* * *

Krükrekrü! Doa kreit de Han
Up sin Wim in 'n Stall.
Sü mal, Musche Kunkeldan,
Büst du munte all?

Krükrü! Wat bidüdt dat? kreit
He, krükerekrü!
Na, wat dat bidüden deit
Hür wi morrn frü.

* * *

Ob doa werre würr wat lütt,
Ob doa liggt wen dot, –
Weldag, de koppheiste schütt, –
Elenn, humpelpot.

Roar di nich din Ogen blind!
Lach di nich to stark!
Ständig, wu 'ne Weg noch stünn,
Doa steit ok 'n Sark.

* * *

De oll Stacke, dat lütt Goer,
Junke un Kossat –
Rik, Arm, Dumm, Klok – all en Doer,
All de sülwig Strat;

All glik got un All glik slicht.
An din egen Snut
Fat di! Wen sin Krüz is licht?
Heiland Dot, nimm du 't!

 << Kapitel 12  Kapitel 14 >> 






TOP
Die Homepage wurde aktualisiert. Jetzt aufrufen.
Hinweis nicht mehr anzeigen.