Projekt Gutenberg

Textsuche bei Gutenberg-DE:
Startseite    Genres    Neue Texte    Alle Autoren    Alle Werke    Lesetips    Shop    Information    Impressum
Autoren A-Z: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Alle
Gutenberg > Klaus Groth >

Quickborn II

Klaus Groth: Quickborn II - Kapitel 19
Quellenangabe
typepoem
booktitleQuickborn II
authorKlaus Groth
year1898
firstpub1853
publisherLipsius & Tischer
addressKiel / Leipzig
titleQuickborn II
pages350
created20170207
sendergerd.bouillon@t-online.de
Schließen

Navigation:

Dat drütte.

Mennigeen fȩhl der.

Geschrieben als E. M. Arndt starb. (Jan. 1860).

        Vunt Schipp dar keem en Matros ant Land,
Sin Haar de weern em witt,
He harr nich sehn sin Heimathsstrand
So lang, so lang en Tid! 15

So lang nich hört vun Land un Stadt,
Vun Vaders Hus un Stȩd,
Nich wa int Dörp de Klocken gat,
Un Moderssprak un Rȩd.

Un as he kunn old Hamborg sehn,
Do fȩhl em dar en Thorn:
Do sän de Lüd, de Brand weer wȩn,
Doch Hamborg nich verlorn.

Un as he keem int Holsten in,
Da fȩhl em mennig Nam:
Se sän, de Krieg de nehm se hin,
Doch Holsteen blev wul babn.

Un as he keem sin Dörp entlang,
Weer Vaders Hof verkehrt:
Do hör he hell den Klockenklang,
As he as Jung em hört.

Do seeg he an den Thorn herop
Un seggt: mutt ik ok gan,
Is möd min Fot un witt min Kopp:
De Welt blifft doch bestan!

De Minsch is as en Schipp op Strand,
Dat Storm un Brandung süht:
De Welt blifft jung na Krieg un Brand,
Un jümmer wedder niet!

Denn man mit Gott! Wenn Minschen klagt
As fȩhl en Kopp, en Thorn,
Min Vaderland, man unverzagt:
De Welt ward niet geborn! 16


 << Kapitel 18  Kapitel 20 >> 






TOP
Die Homepage wurde aktualisiert. Jetzt aufrufen.
Hinweis nicht mehr anzeigen.