Projekt Gutenberg

Textsuche bei Gutenberg-DE:
Startseite    Genres    Neue Texte    Alle Autoren    Alle Werke    Lesetips    Shop    Information    Impressum
Autoren A-Z: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Alle
Gutenberg > Klaus Groth >

Quickborn II

Klaus Groth: Quickborn II - Kapitel 144
Quellenangabe
typepoem
booktitleQuickborn II
authorKlaus Groth
year1898
firstpub1853
publisherLipsius & Tischer
addressKiel / Leipzig
titleQuickborn II
pages350
created20170207
sendergerd.bouillon@t-online.de
Schließen

Navigation:

Festleed

vær dat eerste grote allgemeene plattdütsche Volksfest, fiert in New-York vun den 6. bet den 10. September 1875.

        Nu lat de bunten Flaggen weihn,
      Hurah, hurah, hurah!
Un makt de Straten un Hüser fein,
      De Norddütschen sünd da! 300
Vun't Friesenland bet Sachsenland,
Vun'n Ostsee- bet to'n Nordseestrand,
Se wandert un treckt der Hand in Hand
      In't frie Amerika.

Old Hamborg keem toeerst herut
      Un reep: hurah, hurah!
Dat hör'n de Bremer un repen lut:
      Wi Bremer sünd ok da!
Un d' Hanseaten Hand in Hand,
Un Sleswig-Holsteen stammverwandt
Se keemn tosam vun alle Kant
      In't frie Amerika.

Ja, dat mutt fluschen, as Blücher seggt:
      Old Mȩkelnborg is da!
De Pommeraner sünd ok ni slecht,
      Un ropt mit uns hurah!
Westfalen, de vun de rode Eer,
De Oldenborger vun't Wattenmeer,
Hannover blifft nicht achterhȩr
      In't frie Amerika.

Wat hebbt de Angeln un Sachsen makt?
      De Welt is't wulbekannt:
Wer broch den Nam, wer broch de Sprak
      Na't stolte England?
Un as se repen: Nu westward ho!
In't frie Land na den Hudson to –
Dat weern de Friesen un Sachsen do,
      De wannern der Hand in Hand.

Wer weer de tapperste Backwoodsman,
      De lustig sung: hurah!
Wer hett inn Krieg mit de Baren stan,
      Wer weer der Eerste da?
De stillste Mann, de taagste dann,
In'n letzten Krieg ok mit væran,
As't de Friheit goll vær de swarte Mann
      In't frie Amerika. 301

Un wat wi denken, wenn wi uns schaart?
      Wie wüllt Ju't seggn: hurah!
Wie wüllt se wahren uns' Sprak un Art,
      Uns' Plattdütsch dat blifft da!
Dat wüllt wi reden, dat wüllt wi singn,
Dat schall vun Harten to Harten klingn;
Seht her, wer will denn de Plattdütschen dwingn
      In't frie Amerika?

Uns' Caderland dat hebbt wie hier:
      God save America!
Doch is uns' Moderland uns dür:
      Vært dütsche Rik: hurah!
Dar's Mennigeen vun uns, de hett
Darvær in Frankrik kämpft un blött,
Is wedder in unsre Reeg un sitt
      In't schöne Amerika.

Uns' Wilhelm mit den witten Bart,
      Uns' Kaiser hoch, hurah!
Uns' Bismarck is vun Plattdütsch Art,
      Uns' Moltke ok is da.
Wi holt tosam hier Hand in Hand
Vært Vaderland, vært Moderland.
So treckt wi um an den Hudsonstrand
      In't frie Amerika.

So lat denn all de Flaggen weihn,
      Hurah, hurah, hurah!
Un makt de Straten un Kathen fein:
      De Dütschen de sünd da.
Vun't Friesenland bet Sachsenland,
Vun'n Ostsee- bet to'n Nordseestrand,
Mit all what German Hand in Hand
      In't grote Amerika. 302


 << Kapitel 143  Kapitel 145 >> 






TOP
Die Homepage wurde aktualisiert. Jetzt aufrufen.
Hinweis nicht mehr anzeigen.