Projekt Gutenberg

Textsuche bei Gutenberg-DE:
Startseite    Genres    Neue Texte    Alle Autoren    Alle Werke    Lesetips    Shop    Information    Impressum
Autoren A-Z: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Alle
Gutenberg > Klaus Groth >

Quickborn II

Klaus Groth: Quickborn II - Kapitel 135
Quellenangabe
typepoem
booktitleQuickborn II
authorKlaus Groth
year1898
firstpub1853
publisherLipsius & Tischer
addressKiel / Leipzig
titleQuickborn II
pages350
created20170207
sendergerd.bouillon@t-online.de
Schließen

Navigation:

Jung-Bismarck.

        Mal sprung dar in de Kinnerbüx
En Jung herum, vun Lȩden fix,
Mit to en lütten Daugenix –
Sin Vader nöm em Otto.
De ström herum in Wold un Feld,
Mit lehrn weer't zeitlich man bestellt;
Schull de wat warrn mal in de Welt –
Hölp dar de lewe Gott to!

Denn Busch un Brok dat weer sin Bok,
Opt Jagen war he tidig klok,
Un swimm' un riden lehr he ok
As man en Zulubengel.
He kenn de Vageln an den Slag,
Leep geern herum den langen Dag
Un slog ok dann un wann mal sach
En bȩten uten Swengel.

So wuss he op, war grot un stark,
En jungen Eekbom in de Mark. –
Schafft mal vær den en Risenwark,
Sin Kraft daran to öben!
De's al to grot vær Vaders Got,
Vær den is kum de Welt to grot,
Wo is de Plaats, um Kraft un Moth
Vun dissen Mann to pröben?

Bet herto hett he hört un lȩhrt,
Beer drunken, smökt un utstudeert,
En flotten Burschen, unverfehrt,
Hoffräuleins oft en Grȩsen; 273
De Ogen awer jümmer klar,
En Hart för Jeden apenbar,
Un Ahnung sä em jümmerdar:
He harr en Wark to lösen.

Dat keem. – So kumt dat Weltgericht!
Vergeltung kumt! de Weltgeschicht!
Vȩl falsche Götzen mæt tonicht,
As oltids mal de Risen.
Wi brukt en Mann, as Thor so stark,
En Ritter gegen't Lögenwark;
Kumm nu! Du Eekbom ut de Mark,
Du Mann vun Stahl un Isen!

He keem. Mit Fedder un mit Swerd,
Mit Klokheit un mit Moth bewȩhrt –
Wi hebbt wul mal ut Märken hört
Vun Helden, Hünen glik.
De drev de Fulen ut ȩr Nest,
Den Arffiend drev he rut int West,
Un broch vær uns toletz dat Best:
Uns' Drom: dat dütsche Rik.

Nu fürcht de Welt em wit un sit,
Nu ehrt dat Vaderland em hüt.
Doch denkt he geern wul an de Tid,
As Otto swärm int Holt,
Un denkt: de Weg weer wunnerbar!
Wi ok! Un hofft: noch menni Jahr
Steit unse Kanzler rüstig dar,
As Dütschlands Schutz un Stolt. 274


 << Kapitel 134  Kapitel 136 >> 






TOP
Die Homepage wurde aktualisiert. Jetzt aufrufen.
Hinweis nicht mehr anzeigen.