Projekt Gutenberg

Textsuche bei Gutenberg-DE:
Startseite    Genres    Neue Texte    Alle Autoren    Alle Werke    Lesetips    Shop    Information    Impressum
Autoren A-Z: A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Alle
Gutenberg > Klaus Groth >

Min Modersprak

Klaus Groth: Min Modersprak - Kapitel 15
Quellenangabe
booktitleVom goldnen Überfluss
authorKlaus Groth
year1906
publisherR. Voigtländers Verlag
addressLeipzig
titleMin Modersprak
sendergerd.bouillon@t-online.de
modified20170830
typepoem
Schließen

Navigation:

De letzte Feide.

(1559 Juni 20.)

              Nich en Wort war hört, nich en Stimm, nich en Lut,
se stunn' as de Schap oppe Weid,
se stunn' as de Rest vun en dalslan Holt,
to Föten de Trümmer vun Heid.

So wit man seeg, de Besten ut Land,
dar weern se fulln as dat Reeth:
Nu stunn noch de Rest un sack oppe Knee –
se swert nu en Herrn den Eed.

Dar klopp wul menni Hart inne Bost
und dat Blot dat krop un steeg;
doch de Ogen gungn mit Thran'n aewert Land,
un de Mund weer stumm un sweeg.

Denn wit umher de Besten ut Land,
in Freden un Strit vaerut,
de legen nu dot oppet Feld vun Heid
un stumm ünner Asch un Schutt.

Nich en Lut war hört, as dat Haf un de Floth,
un de Prester leet se swern,
oppe Knee dar leeg dat Ditmarscher Volk
un de acht un veertig Herrn.

Noch schint de Heben der blau hendal
un grön dat Holt un de Eer:
De Ditmarschen fallt de Thran int Gras,
un de Friheit seht se ni mehr!

 


 

 << Kapitel 14  Kapitel 16 >> 






TOP
Die Homepage wurde aktualisiert. Jetzt aufrufen.
Hinweis nicht mehr anzeigen.